Menu
Blog

Waakvlammetje

Zomer 2020. Binnen enkele weken start mijn revalidatie traject.
Wat mij betreft de laatste want ik wil verder met mijn leven. Niet meer focussen op behandelingen om van de pijn af te komen omdat de boodschap van verschillende artsen tot me doordringt; we weten het niet meer.
Ik denk dat ik er goed aan doe om deze laatste stap te nemen. Om terug te blikken op de jaren en een balans op te maken wat nog wel haalbaar is binnen mijn fysieke grenzen.

Herstel

Ik bereid me voor op de revalidatie en lees op de website: “Wanneer langdurige pijnklachten u ernstig belemmeren bij uw dagelijkse activiteiten en u op medisch vlak bent uitbehandeld kan het volgen van een pijnrevalidatie zinvol zijn. (…) Het doel van de behandeling is herstel.”
Tijdens het lezen van deze woorden voel ik een brok in mijn keel en een hoge ademhaling. Ik denk: Hoe kunnen ze zeggen dat het doel herstel is?
Al deze jaren stonden in het teken van herstel. Elke behandeling was gericht op herstel!
Ik ben doorverwezen naar deze kliniek voor verwerking en om meer tools te krijgen in het omgaan met de pijn.
Tot nu toe ging ik de volle 100% voor herstel. Met nul op rekest.
Voor de korte duur had ik baat bij een aantal behandelingen.. en daar bleef het bij.

Dus als doel herstel?
Ja natuurlijk wil ik dat.
En tegelijkertijd..

Nee, dat is niet waarom ik deze revalidatie aan ga. Ik ben moe van het zoeken naar een uitweg.
Alleen het feit dat deze woorden over herstel me zo triggeren geeft aan dat ik het strijden moe ben. Mijn lichaam staat onder spanning en deze is opgebouwd door de therapieën. De behandelingen waar therapeuten keer op keer ‘aan mijn stuit’ zitten, mijn bekken manoeuvreren en het lichamelijk onderzoek.

Hoop

Ik besluit de komende gesprekken aan te gaan en te delen over hoe ik in de behandeling sta.
Ik voel me er onzeker over. Want wat zegt dit over mij? Ben ik nu zwak?
Mijn vechtlust en wilskracht zijn toch nodig om verder te gaan? 

Het antwoord laat voor mij nog op zich wachten.
Dit is nu en ik ga de revalidatie starten, zien wat het me kan brengen.

En de hoop?
Dit is een waakvlammetje dat diep van binnen blijft wakkeren.

Over deze blogs:
Deze blogs zijn in willekeurige volgorde geschreven. Voor het lezen van de achtergrond van deze blogs kun je hier verder lezen.