Menu
Blog

Op reis!

Op reis! Naar een zonovergoten, bergachtig landschap. Dát ligt in ons vizier. De schoonheid van de uitgestrekte, groene bergweiden, glooiende heuvels en de slingerende, bochtige wegen die we onder de banden van onze blauwe Mini Cooper voelden razen. Heerlijk! 

Na ons avontuur in het najaar van 2020 deden we deze zomer een eerste poging over landsgrenzen. Hoewel met de bergen en de zeeën in het vizier, voor nu niet te groots denken; een andere cultuur en natuur zou al fantastisch zijn! 

Onder een zwaar bewolkte, donkergrijze lucht rijden we de straat uit. We gaan! Wat hebben we hier naar uitgezien. De camper draait de snelweg op en ik sta op om neer te strijken op het bed. ‘Ja!’ denk ik als ik lig, ‘laat de kilometers maar komen. We zijn op weg om onze nieuwe droom te verwezenlijken!!’
Uren later komen we aan op een zonovergoten, heuvelachtige camping. Dat ik stram en krampachtig op sta, neem ik op dat moment voor lief. We ontmoeten familie en genieten van de warme zon en de gezelligheid met elkaar. Ondertussen installeert Maurits in stilte de kampeerspullen. Een stilte die voor mij boekdelen spreekt en mijn gerichtheid op de zon en Chloë haar uitgelatenheid dat we nu dan echt op vakantie zijn doen zetten we de reis in parkeerstand. 

Het jaar daarvoor hadden we een start gemaakt met ons rouwproject. Onze reis opgeschreven op briefjes; Waar stonden we toen we gingen trouwen? Wat waren onze dromen en waar staan we nu? Is het spreekwoordelijke huis waarin onze dromen opgeslagen liggen nog kloppend, met waar we tot nog toe gearriveerd zijn? Of is het nodig een verhuizing te plannen?

Met dit voor ogen verscheurden we dromen die niet haalbaar bleken, rouwden we over verlies en haalden we mooie herinneringen op. Het achterom kijken, plaatsen van piketpaaltjes geeft een nieuwe verbinding van ons leven samen en helpt ons om vooruit te kijken.
Welke herinneringen nemen we mee en welke nieuwe plaatjes schetsen we voor onze toekomst. Welke paaltjes kunnen we in de grond slaan van het nieuwe ‘huis’? Wat past er fysiek, werk gerelateerd, in onze vrije tijd en in sociaal opzicht in ons leven? 
Mijn verpleegkundige hart gaat met me mee, de uitvoering, het dankbare mooie werk wat ik kon doen laat ik achter. Daarnaast keken we naar mogelijkheden om van natuur en reizen te genieten, waar we eens zo van genoten hadden. Is er een variatie te bedenken binnen mijn fysieke grenzen? Wat leidde tot een vakantie over landsgrenzen. Lees verder over deze vakantie in Blog: Geniet ervan!

Chronische pijn | Blogs | 2023

Over deze blogs:
Deze blog is er een van een serie van 5. Overige blogs zijn in willekeurige volgorde geschreven. Voor het lezen van de achtergrond van deze blogs kun je hier verder lezen.

No Comments

    Leave a Reply