Menu
Blog

Ga je mee?!

“Ah mama ga je nu wel mee? Het kan echt, er staan daar ligbedden en dan nemen we een kussen voor je mee.”
Ik zoek naar woorden, hoe kan ik uit te leggen wat het uitmaakt of ik nu thuis lig of elders? Met dat ik er woorden aan wil geven voelt ze wat het antwoord zal zijn. Stampend op de grond roept ze: “dat vind ik niet leuk! Ik wil dat je wel meegaat! Dat kan best!”

Haar woorden snijden door mijn ziel. Ik zie haar boosheid en voel haar verdriet en verlangen. Er schiet een brok in mijn keel, tranen wellen op om haar gemis teniet te willen doen. Wat wil ik er graag voor haar zijn ook op haar enthousiaste uitjes en ontdekkingen in het water.
Even wil ik het wegslikken, dit deel in mij wil haar niet belasten met mijn emotie. En dan denk ik aan de woorden van een wijze vrouw: “de rouw van jouw chronische pijn is gedeelde rouw voor jullie alle drie. Je kunt het willen weghouden bij haar maar dat kan niet, ze heeft het allang gevoeld en moet er al mee dealen.”

Ik kijk Chloë aan en strek mijn armen uit: “kom maar lieverd”. Ze duikt in m’n armen en snikt. ‘Wat ontzettend jammer dat we niet samen naar het zwembad kunnen gaan hè, jij bent er verdrietig van en mama ook’, zeg ik. ‘Jaaa’, snikt ze. Troostend houd ik haar vast.

Rustig geworden staat ze op en zegt dapper: ‘Zullen we dan vanmiddag samen wat doen? Een spelletje bijvoorbeeld?’ ‘Dat doen we!’, zeg ik met een knipoog.

“de rouw van jouw chronische pijn is gedeelde rouw voor jullie alle drie. Je kunt het willen weghouden bij haar maar dat kan niet, ze heeft het allang gevoeld en moet er al mee dealen.”

Emoties kunnen zo door elkaar lopen, in jezelf en met die van een ander. De verschillende perspectieven tegelijk in de ogen kijken is een uitdaging. Het is zowel introspectie en erkennen wat er bij mij van binnen gebeurd als invoelen en aansluiten wat er is bij de ander. Het mag er allemaal tegelijkertijd zijn.

Vaak kan het zoveel makkelijker lijken om door te gaan, eromheen te praten, te doen alsof het er niet is. Het is treffend zoals Gabor Maté beschrijft: ‘Mijn vrouw en ik leerden de gemoedstoestand en het gedrag van onze dochter kennen als een soort realtime, directe?? computer uitdraaien van de psychische sfeer in huis.’

(Intense) emoties van kinderen vragen om spiegeling. Zij mogen ontdekken hoe zich in de fysieke gewaarwordingen in het lichaam emoties aandienen en hoe ze deze kunnen reguleren. Dat kan alleen wanneer ze de juiste reflectie krijgen van hun binnenwereld. Zij heeft voorbeelden nodig, maar hoe ga ik er zelf mee om?
Het begint met het erkennen van verdriet, boosheid en angst en voorleven welke tools er zijn om de golf van de emotie te hanteren. Dat geeft echtheid, veerkracht en moed om het leven aan te gaan. Door het erkennen van het gemis kunnen we samen verbinden en dankbaar zijn voor wat er wel is.

Dit is een les die om oefening vraagt.
Waarin we in valkuilen zullen stappen en moed vragen om te blijven proberen.

Chronische pijn | Blogs | 2022

Over deze blogs:
Deze blogs zijn in willekeurige volgorde geschreven. Voor het lezen van de achtergrond van deze blogs kun je hier verder lezen.

No Comments

    Leave a Reply