Menu
Blog

Dromen van het leven

Deze blog is een vervolg op Blog: Geniet ervan!

Winter 2023. Onze droom werd gehinderd door versleten, niet goed onderhouden, hobbelige wegen. Die een impact achterliet door onze hele vakantie.

Zouden we moeten schelden op de infrastructuur? Of mensen die onze dromen versperren? Het kan, toch is die boosheid niet waar het over gaat. De barsten in ons vooruitzicht, de scherven die we overhielden van het doorgeprikte droombeeld doen pijn.

De eerste weken na de vakantie lukte het in zoverre woorden te geven aan de teleurstelling door woorden te kiezen als; ‘het was niet wat ik had gehoopt’. Naast de overtuiging dat ik dankbaar mag zijn met de financiële middelen van de vakantie, van de tijd met elkaar van … ik kon een heleboel opsommen. Dankbaar! Dat was wat ik zijn mag!
En toch was het niet eerlijk. Niet eerlijk naar mezelf. Niet eerlijk naar elkaar. 
We waren niet alleen teleurgesteld. Het deed pijn, de impact van de fysieke pijn en de beperkingen van mijn lichaam sneden ons opnieuw. Opnieuw een droom die uiteenspat. 

Is dit dan het leven? Zware vragen die ik maar moeilijk kon verdragen. Het mocht niet, kon niet. Ik hoor dankbaar en tevreden te zijn.
Tot ik de vraag kreeg: ‘Klaag je weleens?’ ‘Ja, veel te vaak ben ik bang, zei ik met een zachte stem. ‘Klaag je wel eens echt, écht klagen?’ . ‘Eh, ik ben bang dat anderen dat wel vinden, ja,’ was mijn antwoord. ‘Maar, kláág je wel eens? ‘
Nee, Nee, ik durf niet…
Dan nodig ik je uit om de komende dagen maar eens te klagen. Voor jezelf, hardop of op papier. Lees Klaagliederen. En klaag maar. 

Ik zette streken op papier, waarna ik mijn benen optrok, mijn armen eromheen en de tranen stroomden en blijven stromen. Het doet pijn. Teveel. De strijd met de pijn in mijn lichaam vind ik genoeg. En dan de impact op het gezinsleven, op Maurits leven daar waar hij ook zo van geniet, kan ik niet geven. En Chloë een meer onbevangen opvoeding meegeven, met een meer naïeve verwachting. Met kinderherinneringen buitenshuis met papa en mama sámen. En nu, opnieuw, een gekoesterde droom die uiteengespat is. Op reis, rondtrekken of alleen al door Nederland trekken met de camper, is niet haalbaar. Niet op reis naar prachtige bergen, langs uitgestrekte kusten en verrassende avonturen onderweg.
De tranen stromen en vormen samen met de inkt woorden en vlekken op papier.

Chronische pijn | Blogs | 2023

Over deze blogs:
Dit is de laatste blog van de serie van vijf. Eerste blog van deze serie is: Avontuur! Overige blogs zijn in willekeurige volgorde geschreven. Voor het lezen van de achtergrond van deze blogs kun je hier verder lezen

No Comments

    Leave a Reply